อย่างเดือดดาลว่า “นี่มันเรียกว่าไม่ร้ายแรงตรงไหนกัน มันร้ายแรงเป็นพิเศษเลยต่างหาก รูปร่างของเด็กเล็กเช่นนี้มันได้ทำลายความสง่างามของข้าไปจนหมดสิ้นแล้ว ข้า ออกจะทรงพลังขนาดนี้…”
น้ำเสียงเล็ก ๆ บวกกับพวงแก้มอันน่ารัก ทำให้มู่เฉียนซีอดกล่าวขึ้นมาไม่ได้ว่า “เจ้าน่ารักเกินไปแล้วจริง ๆ”
ตอนนี้เสี่ยวเฉี่ยกำลังสิ้นหวัง และเมื่อเห็นท่าทางที่ทุกข์ทรมานของเขา มันก็ทำให้มู่เฉียนซีทนไม่ไหวเล็กน้อย
นางกล่าวว่า “ก่อนหน้านี้ข้าเคยช่วยหนามโลหิตที่เป็นพืชกลายพันธุ์ระดับเจ็ดดาวแปลงร่างมาก่อน ข้าช่วยกลั่นยาชนิดนั้นให้เจ้า หลังจากที่เจ้าดื่มมันเข้าไปแล้วลองกลายร่างอีกครั้ง ดีหรือไม่?”
ดวงตาสีทองกลมโตคู่นั้นของเสี่ยวเฉี่ยเบิกกว้างพลางกล่าวว่า “อะไรนะ? เจ้าเลี้ยงหนามโลหิตอื่นด้วยอย่างนั้นหรือ?”
“อื้ม!” ที่ยิ่งไปกว่านั้นคือนางมีหนามโลหิตทั้งเมืองอีกด้วย แต่อย่างไรเสียหลังจากนี้ไปเสี่ยวเฉี่ยก็ต้องได้เจออยู่แล้ว ฉะนั้นมู่เฉียนซีจึงได้ไม่อยากซ่อนมันเอาไว้ เพื่อหลีกเลี่
