พื่อนของข้าให้! เขาก็เป็นพืชกลายพันธุ์เช่นกัน บางทีเขาอาจจะมีหนทางก็เป็นได้”
เสี่ยวเฉี่ยระเบิดออกมาด้วยความโกรธ “ดี ดีมากจริง ๆ! ข้างนอกนั่นเจ้าไม่เพียงแต่มีหนามโลหิตอื่นเท่านั้น แต่ยังมีพืชกลายพันธุ์อื่นอีกด้วยอย่างนั้นสินะ”
เสี่ยวเฉี่ยที่เดือดดาลเปลี่ยนเป็นร่างเดิมทันที มู่เฉียนซีจึงกล่าวว่า “เสี่ยวเฉี่ยก่อนหน้านี้เจ้าไม่สามารถเดินเล่นได้อย่างอิสระ ไม่ได้กินของอร่อยต่าง ๆ ในเมื่อตอนนี้กลายร่างเป็ นมนุษย์ได้แล้ว หรือว่าเจ้าไม่อยากจะไปเดินเล่นสักหน่อยหรือ?”
และเป็นไปตามที่คาดไว้ เพราะเสี่ยวเฉี่ยหวั่นไหว จึงได้กลายร่างไปมีรูปลักษณ์ที่น่ารักน่าชังนั่นอีกครั้ง
อาหารของมนุษย์สำหรับเสี่ยวเฉี่ยแล้วถือว่าน่ามหัศจรรย์เป็นอย่างมาก อีกทั้งมันยังอร่อยมากอีกด้วย เมื่อกินแล้วมันก็สามารถผ่อนคลายความกังวลทั้งหมดไปได้เลย
เมื่อเสี่ยวเฉี่ยมีของกิน มันก็ได้ลืมเรื่องยุ่งเหยิงเกี่ยวกับการแปลงร่างที่ไร้ความสง่างามของมันไปอย่างสิ้นเชิง
เพราะมันติดตามมู่เฉียนซี มันจึงสามารถกินได้ตลอดทางตั้งแต่ขุมนรกสีโลหิตชั้นที่สิบสองไปจนถึงขุมนรกโลหิตชั้นที่สิบแปดเลยทีเดียว
เนื่องจากว่ารู
