“เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาอย่างนั้นหรือ?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
“ความสามารถของพวกเขาแข็งแกร่งมาก ถึงทุกคนจะร่วมมือกันก็ไม่อาจเป็นคู่ต่อสู้ของพวกเขาได้ อันที่จริงแล้วพวกเขาไม่ใช่คนอย่างนั้นหรือ?” ฉางเฟยกล่าวอย่างหวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง
มู่เฉียนซีไปหาพืชกลายพันธุ์ที่อันตราย ซึ่งสถานที่แห่งนั้นมีคนน้อยมาก แต่จื่อเวยและพั่วจวินที่ต้องการฆ่ามู่เฉียนซี กลับไปยังสถานที่ที่มีคนไปเป็นจำนวนมาก ซึ่งมันก็บังเอิญมาก ที่พวกเขาพลาดไป
แต่ทว่าคนอื่นกลับถูกจื่อเวยและพั่วจวินที่บ้าคลั่งสังหารอย่างน่าอนาถแทน
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้าจะไปดูที่ยอดเขา พวกเจ้ารีบถอยออกไปก่อนเถอะ!”
“อะไรนะ? ลูกพี่ ถึงแม้ว่าท่านจะเก่งกาจ แต่ว่าอีกฝ่ายมีตั้งสองคน และพวกเขาก็อันตรายมากนะขอรับ” เขารู้สึกแม้กระทั่งว่า คนสองคนนั้นแข็งแกร่งกว่าลูกพี่มากมายนัก แต่เขาไม่กล ล้าพูดคำเหล่านี้ออกมาอย่างแน่นอน
“นี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุดในการฆ่าพวกเขาแล้ว แต่พวกเขาดันมาสิ้นเปลืองพลังในการฆ่าคนอื่นก่อนที่จะหาข้าเจอเสียอย่างนั้น ดูเหมือนว่าพวกเขาจะมั่
