นใจในตนเองมากเลยสินะ!” มู่เฉียน ซีกล่าวอย่างเคร่งขรึม
นางพุ่งตรงขึ้นที่ยังยอดเขา ซึ่งบนยอดเขานั้นก็มีซากศพกระจายอยู่ทั่วทุกหนแห่ง
พลังจิตวิญญาณของมู่เฉียนซีกำหนดเป้าไว้ที่พวกเขาอยู่ตลอดเวลา และหลังจากที่ไต่ขึ้นมาถึงยอดเขาแล้ว นางก็ตรงไปยังตำแหน่งของพวกเขาในทันที
“พวกเราได้เจอกันอีกแล้ว เป็นจื่อเวยกับพั่วจวินใช่หรือไม่?” มุมปากของมู่เฉียนซีคลี่ยิ้มเล็กน้อย พลางจ้องมองไปยังชายที่อยู่เบื้องหน้าทั้งสองคน
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! หาเจอแล้ว ในที่สุดก็หาเจ้าเจอแล้ว” เมื่อเห็นมู่เฉียนซี พั่วจวินก็หัวเราะขึ้นมาทันที
จื่อเวยพยักหน้าพลางกล่าวว่า “เจ้าอยู่ที่นี่จริง ๆ ด้วย”
ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!
มู่เฉียนซีลงมือทันที และเข็มยาจำนวนนับไม่ถ้วนก็พุ่งตรงไปทางพวกเขา
ร่างของจื่อเวยและพั่วจวินหายไปต่อหน้าต่อตามู่เฉียนซีอย่างฉับพลัน “คิดว่าพวกเราใช้พลังวิญญาณไม่ได้ เจ้าเลยกล้ามาปรากฏตัวต่อหน้าพวกเราอย่างนั้นหรือ นี่เจ้าดูถูกข้าเกินไปแล้วจร ริง ๆ”
ปัง ปัง ปัง!
ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันแบบสองต่อหนึ่ง!
“พวกเจ้าเองก็ดูถูกข้าเกินไปเช่นกัน!
