าจออกมาของข้าต้องเสียแรงเปล่า เหตุเพราะเจ้าถูกข้าฆ่าตายไปเสียก่อนล่ะ” จื่อเวยกระซิบกล่าว
“ถึงแม้ว่าเจ้าจะมีพืชกลายพันธุ์ระดับเจ็ดดาว แต่ข้าก็สามารถฆ่าเจ้าก่อนได้อยู่ดี!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชา
เฟี้ยว เฟี้ยว เฟี้ยว!
ในเวลานี้เอง พืชกลายพันธุ์จำนวนนับไม่ถ้วนได้พุ่งเข้าใส่จื่อเวย
จื่อเวยกล่าวอย่างประหลาดใจเล็กน้อยว่า “เจ้าสามารถควบคุมพืชกลายพันธุ์ได้ด้วยอย่างนั้นหรือ!”
“พระเจ้า! พืชกลายพันธุ์จะมากมายอะไรขนาดนั้น” คนอื่น ๆ ต่างก็ตื่นตกใจเช่นกัน
ในเมื่อมีพืชกลายพันธุ์เหล่านั้นไปต่อสู้กับจื่อเวยและพั่วจวิน จึงทำให้ตอนนี้มู่เฉียนซีไม่จำเป็นต้องต่อสู้เองอีกแล้ว นางเหลือบมองไปที่คนเหล่านั้นพลางกล่าวว่า “นั่นคือเถาวัลย์กล ลืนปีศาจ ซึ่งคนที่เคยศึกษาเรื่องพืชกลายพันธุ์มาจะต้องเคยได้ยินมาก่อนอยู่แล้ว มันเป็นพืชกลายพันธุ์ระดับเจ็ดดาว หากมันระเบิดพลังออกมาอย่างสมบูรณ์ คนที่อยู่ในยอดเขาหมื่นโลหิต ตทั้งหมด จะต้องกลายเป็นอาหารของมัน และอย่าหวังว่าจะรอดไปได้เลย”
สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนเป็นขาวซีดราวกับกระ
