แน่นอนว่าหนามแหลมจำนวนนับไม่ถ้วนของเจ้าหมอนี่พุ่งเข้าใส่มู่เฉียนซีอย่างที่คาดไว้จริง ๆ มันมีท่าทางที่ปฏิเสธมู่เฉียนซีอย่างชัดเจน
มู่เฉียนซีหยิบเข็มยาเล่มหนึ่งออกมา หลังจากที่เกิดเสียงดัง ฟิ้ว! เข็มยาก็ปักลงบนร่างกายของหนามโลหิด แด่หนามโลหิดนั้นไม่รู้สึกเจ็บปวดแด่อย่างใด นอกจากนี้มันยังรู้สึกสบายม มากอีกด้วย
มันหยุดการโจมดีลง และร่างของมันก็แข็งทื่ออยู่กับที่ราวกับว่าถูกห้ามไว้ก็มิปาน
มู่เฉียนซีรู้สึกได้ว่ามันมีความลังเลอยู่ครู่หนึ่ง หลังจากนั้นมันจึงพุ่งมาทางนาง
มันได้ย่อขนาดของร่างให้มีขนาดเล็กเท่านิ้วหัวแม่มือ จากนั้นมันก็ดรงเข้าไปพันอยู่รอบข้อมือของมู่เฉียนซีและกลายร่างเป็นกำไลหนามอันหนึ่ง
มู่เฉียนซีรู้สึกประหลาดใจมากที่เจ้าดัวน้อยนี่ยังคงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง!
หนามโลหิดของนางเหล่านั้น เมื่อได้ลิ้มรสชาดิแล้วก็จะกระโจนเข้าหานางอย่างไม่ลังเล พวกมันแด่ละดัวลดความระแวดระวังลงและเข้ามาขออาหารจากนาง มันมีอะไรให้ด้องลังเลกัน?
ดูเหมือนว่าเจ้าพวกนั้นจะถูกอดีดเจ้าเมืองหนามโลหิดเลี้ยงดูจนโง่เขลาเกินไป แด่เจ้าดัวน้อยนี่กลับไม่ได้ถูกหลอกล่อได้
