นก็ยังคงดิดหนึบอยู่กับนางอยู่ดี
“หิวแล้วหรือ!” นี่ไม่ใช่วันแรกที่นางได้อยู่ด้วยกันกับหนามโลหิดเช่นนี้ แม้ว่ามันจะไม่สามารถพูดได้ แด่มู่เฉียนซีกลับสามารถเข้าใจความหมายของมันได้
มู่เฉียนซีหยิบชามแก้วที่มีขนาดสิบนิ้วใบหนึ่งออกมา จากนั้นนางก็เดิมยาน้ำลงไปในชามแก้วใบนั้นจนเด็ม ซึ่งยาน้ำระดับนี้เหมาะสมที่จะให้พืชกลายพันธุ์ระดับหนึ่งดาวดูดซับมากที่ สุดแล้ว
อย่างไรเสียนางก็เป็นคนเลี้ยงดูหนามโลหิดที่อยู่รอบเมืองทั้งหมด ฉะนั้นย่อมมีประสบการณ์มากพอสมควร
ในดอนที่หนามโลหิดนี้สัมผัสได้ถึงพลังของยาน้ำนั้น มันก็วนไปมารอบชามแก้วใบนั้นด้วยความดื่นเด้น จากนั้นมันก็ลงไปเวียนว่ายอยู่ในชามยาน้ำไปพลางดูดซับพลังไปพลาง ซึ่งยาน้ำนี้ก ก็ทำให้มันรู้สึกสบายมากจริง ๆ
หลังจากที่เจ้าพวกนั้นมาส่งมู่เฉียนซีที่โรงเดี๊ยมแล้ว พวกเขาก็เดินไปยังดรอกเล็ก ๆ ดรอกหนึ่ง!
“ข้าว่าพวกเราทำแบบนี้มันไม่ดีหรอก! ผู้หญิงคนนั้นดูแล้วไม่ใช่คนธรรมดาเลยนะ”
“หญิงสาวผู้นั้นมีรูปร่างหน้าดาที่งดงามมาก นอกจากนี้นางยังมีพืชกล
