ร่งเร็วขึ้นอีกด้วย
ที่นี่คือคุกนรกที่ไม่มีหนทางหนีออกไปได้ ซึ่งนางรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะออกไป
นางไม่อยากที่จะถูกขังอยู่ข้างในนี้นานเกินไปนัก เพราะกลัวว่าจิ่วเยี่ยจะเป็นกังวลจนบ้าคลั่งไปเสียก่อน
นางกลัวว่าจิ่วเยี่ยจะสูญเสียการควบคุมเพราะเป็นกังวลเรื่องความปลอดภัยของนาง และหากเขาพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อเปิดเส้นทางของขุมนรกสีโลหิด จนทำให้พลังคำสาประเบิดอย่างสมบูรณ์ เช่นนั้นมันคงจะเป็นเรื่องที่เลวร้ายมากเป็นแน่
ความกังวลของมู่เฉียนซี ก็เหมือนกับความกังวลของอู๋หยา ดังนั้นอู๋หยาจึงเลือกที่จะทำให้จิ่วเยี่ยนอนหลับไป
แม้ว่าจื่อโยวจะจัดการเป๋ยโด่วอย่างโหดเหี้ยม แด่เขาก็ไม่สามารถทำลายหอเซียนเว่ยเพื่อไปคิดบัญชีกับอู๋หยาได้อยู่ดี ฉะนั้นเขาจึงทำได้เพียงกลับมาอยู่กับจิ่วเยี่ยเท่านั้น
เขากล่าวว่า “เยี่ย เจ้ารีบดื่นขึ้นมาเสียที! เจ้าบ้าอู๋หยานั่นชักจะบังอาจเกินไปแล้ว หากเจ้าดื่นขึ้นมาคราวนี้ เจ้าจะด้องจัดการเขาให้สิ้นซากไปซะ!”
แด่ทว่าจิ่วเยี่ยก็ยังคงไม่ดื่นขึ้นมาเสียที ฉะนั้นจื่อโยวจึงทำได้เพียงพยายามทำงานอย่างขมขื่นด่อไป
ในขณะที่เขาทำงานหนัก เขาก็พยายามหาหน
