ตหนึ่ง และสุ่ยจิงอิ๋งก็รู้ดีว่ามีเพียงการทำลายจิตวิญญาณของเขาเท่านั้นถึงจะสามารถทำให้เขาหายไปอย่างสมบูรณ์ได้
ซึ่งก็ถือว่าเขาเป็นคนที่เจ้าเล่ห์คนหนึ่งเลยทีเดียว!
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ข้าหาเจอแล้ว”
มู่เฉียนซียังออกไปจากสถานที่ที่จื่อเวยและสุ่ยจิงอิ๋งต่อสู้กันได้ไม่นานเท่าไรนัก แต่ทันใดนั้นนางก็ได้ยินเสียงหัวเราะอันบ้าคลั่งดังขึ้นมา มันเป็นเสียงของหนุ่มน้อยชุดคลุมดำ ำคนนั้นนั่นเอง
และในขณะที่เสียงหัวเราะของเขาดังขึ้นมา ร่างที่เต็มไปด้วยเลือดร่างหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นเช่นกัน เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “ออกไปให้ห่างจากเจ้านายของข้า”
บนร่างกายของทานหลางมีบาดแผลจำนวนนับไม่ถ้วน นอกจากนี้แขนข้างหนึ่งของเขายังถูกทำให้พิการอีกด้วย และแม้จะได้รับบาดเจ็บขนาดนี้แต่สีหน้าของเขาก็ไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย อีกทั งตอนนี้ยังมาขวางอยู่ข้างหน้ามู่เฉียนซีอีกด้วย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ทานหลาง ข้าให้เจ้าเอายามาด้วยไม่ใช่หรือ? จงกินซะ กินเข้าไปให้หมด”
“ขอรับ นายท่าน!”
หลังจากที่กินยาไปแล้วมากมาย มันก็ทำให
