“ใต้เท้าจื่อโยว!”
ในตอนที่จิ่วเยี่ยถูกอู๋หยาควบคุมเอาไว้ ก็มีคำสั่งให้จื่อโยวเร่งมาที่นี่ทันที
เนื่องจากว่าไม่สามารถควบคุมคำสาปได้ เขาจึงไม่กล้าเข้ามาใกล้ซี แต่เขาจะวางใจได้อย่างไร ดังนั้นเขาจึงให้จื่อโยวกลายเป็นร่างเดิมแล้วรีบออกมาตามหานางอย่างรวดเร็ว
ตูมมม โครมมม!
เสียงดังกึกก้องไปออกมา พลังของจื่อโยวระเบิดออกมาอย่างสมบูรณ์ และกวาดไปทางจื่อเวยกับพั่วจวินทันที
เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีที่แข็งแกร่งของจื่อโยว พวกเขาทั้งสองคนก็เลือกที่จะล่าถอย การที่จะต่อสู้กับร่างที่แท้จริงของใต้เท้าจื่อโยว มันไม่ใช่การกระทำที่ฉลาดอย่างแน่นอน
พวกเขาหลบหนีไปอย่างรวดเร็ว เมื่อจื่อโยวไม่สามารถสัมผัสถึงกลิ่นอายของมู่เฉียนซีได้จากบริเวณโดยรอบ ภายในใจของเขาก็ตื่นตระหนกเล็กน้อย และอาการบาดเจ็บของทานหลางก็ไม่ได้ทำให้เ เขาหมดลมหายใจ จื่อโยวจึงกล่าวถามเขาทันที “คนงามไปไหนแล้ว? คนงามล่ะ? ผู้พิทักษ์นิรันดร์ส่งนางออกไปแล้วอย่างนั้นหรือ?”
