สำเร็จด้วยก็เป็นได้
ในแดนนรกมีคุกนรกอยู่ตั้งมากมาย คนที่พวกเขาขังเอาไว้เป็นเพียงแค่คนที่ไม่ได้มีความสำคัญอะไรเท่านั้น
ถูกปล่อยออกไปก็ปล่อยมันไปเถอะ ขอเพียงแค่พวกเขาไม่พูดก็คงไม่มีใครรู้แล้วล่ะ
หลังจากที่จัดการคุกนรกแห่งนี้เรียบร้อยแล้ว มู่เฉียนซีก็ออกเดินทางต่อ และนางก็มุ่งหน้าไปยังคุกนรกแห่งต่อไป
ในตอนแรกนั้นทุกอย่างเป็นไปได้อย่างราบรื่น แน่นอนว่าพวกเขาได้เจอกับผู้คุมที่มีความระมัดระวังบ้างเช่นกัน แต่ทว่ายาพิษของมู่เฉียนซีนั้น แม้ว่าจะไม่ได้กลืนเข้าไปปทางปาก แต่มัน ก็สามารถแพร่กระจายไปในอากาศได้เช่นกัน ดังนั้นพวกเขาจึงเป็นไปตามที่ถูกกำหนดไว้อย่างไม่มีทางเลือกใด ๆ เลย
มู่เฉียนซีได้ตักตวงคนออกมาจากภายในคุกนรกเป็นจำนวนมาก ฉะนั้นเรื่องการเติบโตอย่างแข็งแกร่งของเมืองหนามโลหิตและหอหมอปีศาจก็ดูท่าจะไม่มีปัญหาอีกต่อไปแล้ว
นักโทษเหล่านี้ก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่าไม่เพียงแต่พวกเขาจะมีโอกาสได้รับอิสระ แต่ยังสามารถกลายเป็นประชากรของเมืองหนามโลหิตได้อย่างถูกต้องอีกด้วย นอกจากนี้ยังมีโอกาสได้ออกไปทำภาร
