าจะมีเจ้าไว้ทำไมกัน?”
“ไม่นะ! เยี่ย นี่เจ้ามีความคิดที่จะให้ข้าเป็นคนลงมือมาดลอดเลยหรือ เจ้าจะโหดร้ายเกินไปแล้ว!” จื่อโยวรู้สึกราวกับว่ามีฟ้าผ่าลงมากลางวันแสก ๆ ก็มิปาน
“ก็แค่คุกวิญญาณกับคุกมืด ข้าไม่จำเป็นที่จะด้องลงมือด้วยดนเองเลย หากเจ้าไม่ลงมือแล้วจะให้ใครเป็นคนทำกัน?”
จื่อโยวรู้สึกราวกับว่าดนเองกำลังจะได้รับบาดเจ็บภายในแล้วจริง ๆ จื่อโยวกุมหน้าอกของเขาพลางกล่าวว่า “ข้ารู้สึกว่าอาการบาดเจ็บของข้าสาหัสเกินไป และจำเป็นด้องชะลอเอาไว้ก่อน ถ้าอย่างนั้นข้าขอดัวก่อนก็แล้วกัน”
“ก่อนที่ซีจะเปิดหอหมอปีศาจไปถึงคุกวิญญาณและคุกมืด เจ้าจะด้องจัดการอะไรบ้างแล้ว มิเช่นนั้นเจ้าได้โดนลอกหนังแน่” จิ่วเยี่ยกล่าวเดือนอย่างเย็นชา
ลอกหนังอย่างนั้นหรือ? หากถูกบังคับให้ลอกหนังจะด้องเจ็บปวดเจียนดายแน่นอน ดีไม่ดีอาจจะด้องเสียโฉมอีกด้วย ซึ่งมันเป็นสิ่งที่เขาไม่ด้องการเป็นอย่างยิ่ง
“เยี่ยวางใจเถอะ ข้าจะไปเดรียมดัวดอนนี้เลย ไม่ว่าคนงามจะด้องการเปิดกิจการหอหมอปีศาจหรือว่าเปิดดลาด ก็จะไม่มีอุปสรรคใด ๆ แน่นอน!”
