ถือว่ามีประโยชน์ต่อมันมากทีเดียว แต่ปีศาจวานรทั้งสองตัวนี้แข็งแกร่งยิ่งกว่า ฉะนั้นหากได้กลืนกินมันละก็ บางทีมันอาจจะสามารถเลื่อนขั้นไปอีกขั้นได้เลยก็เป็นได้
อู๋ตี้ไม่พอใจเป็นอย่างมาก เนื่องจากว่าการกลืนกินสัตว์ร้ายไม่ได้มีประโยนช์อะไรต่อมันเลย นอกจากนี้สัตว์ร้ายยังรสชาติไม่อร่อยอีกด้วย
“มีหมูขี้เกียจบางตัวมักจะล้อเลียนเรื่องกินของข้าอยู่เสมอ แต่ตอนนี้ตัวเจ้าเองไม่ได้ทำแบบนั้นอยู่หรืออย่างไร”
“ข้าไม่ได้เหมือนแมวโง่บางตัว ที่ไม่ว่าจะเป็นแก่นวิญญาณของอะไรก็กินไปเสียหมด ข้ามีสิ่งที่ข้าไล่ตามอยู่ และหากไม่ใช่สัตว์ร้ายที่แข็งแกร่ง ข้าก็ไม่แม้แต่จะอยากอาหารเลยด้วยซ้ำ”
“นั่นมันไม่เหมือนกันตรงไหน เห็นอยู่ว่าเจ้าเลียนแบบวิธีการฝึกฝนของข้าชัด ๆ ฉะนั้นมันควรที่จะต้องจ่ายค่าเรียนมาได้แล้วมิใช่หรือ”
“เจ้าฝันไปเถอะ!”
สัตว์อสูรที่ไม่ชอบหน้าของอีกฝ่าย เริ่มทะเลาะกันขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “พูดมาตามตรง เสี่ยวหงเจ้าเป็นสัตว์ร้ายอย่างนั้นหรือ?”
เสี่ยวหงผงะไปครู่หนึ่ง พลางกล่าวว่า “นายท่าน ท่านเคยเห็นสัตว์ร้ายที่ประพฤติตนดีขนาดนี้อย่างนั้นหรือขอรับ?”
อู๋ตี้ส่งเสียงฮึดฮัด พลางกล่าวว่า “มันเป็นอย่างนั้นแห
