มด
“โฮกกกกก!”
พวกมันส่งเสียงร้องคำรามออกมา จากนั้นก็มองไปยังชายในชุดดำที่เป็นเหมือนกับเทพปีศาจก็มิปานผู้นั้นด้วยความหวาดกลัวมากเป็นพิเศษ นอกจากนี้ยังมองไปที่หญิงสาวที่สามารถควบคุมหอคอยจำลองของหอคอยนิรันดร์ได้อย่างง่ายดายคนนั้นอีกด้วย
“พวกข้ายอมถูกหอคอยจำลองผนึกด้วยความเต็มใจ อย่าฆ่าพวกข้าเลย ข้าไม่เอา!” หากถูกหอคอยจำลองของหอคอยนิรันดร์ผนึกเอาไว้ อย่างน้อยพวกมันก็ยังสามารถมีชีวิตอยู่ได้
แต่หากถูกชายผู้ที่ทั้งแข็งแกร่งและแปลกประหลาดผู้นี้ฆ่าตายแล้วละก็ เกรงว่าแม้แต่จิตวิญญาณของพวกมันก็คงต้องแหลกสลายไปเป็นแน่ ซึ่งพวกมันย่อมไม่อยากให้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นแน่นอนอยู่แล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “ผนึกพวกเจ้าไปจะมีประโยชน์อะไรกัน? มีแต่เสียแรงไปเปล่า ๆ! อย่างไรเสียพวกเจ้าก็ไม่สามารถทำประโยชน์ให้ข้าได้ หากควบคุมพวกเจ้าข้าก็กลัวว่าจะมีอันตรายเสียมากกว่า”
“เช่นนั้น…นายท่าน เพื่อไม่ให้เจ้าพวกนี้ต้องเสียเปล่า ท่านก็ให้ท่านอ๋องจิ่วเยี่ยออมมือสักหน่อย และเหลือจิตวิญญาณของพวกมันเอาไว้ จากนั้นก็เอามาให้ข้ากินเถอะ!” ในเวลานี้ เสี่ยวหงก็ได้เอ่ยปากขึ้น
ครั้งก่อนที่มันกลืนจิตวิญญาณของเอ้อร์คุนเข้าไป
