แอบดีใจ ที่จิตวิญญาณของพวกมันยังไม่แตกสลาย ฉะนั้นพวกมันย่อมมีโอกาสที่จะสามารถหลบหนีได้ และเมื่อพวกมันกลับมาแข็งแกร่งเมื่อไร พวกมันค่อยตามหามนุษย์ที่สมควรตายทั้งสองคนนี้เพื่อแก้แค้น
แต่ทว่าพวกมันคิดได้สวยหรูเกินไปหน่อย เพราะในตอนที่ลำแสงสีแดงเพลิงนั้นส่องสว่างวาบออกมา พวกมันก็รู้สึกว่าร่างของพวกมันอ่อนยวบไปทันที
พวกมันจ้องมองไปที่หมูน้อยที่มีสีแดงเพลิงตัวนั้นด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง ตัวมันมีขนาดเล็กเพียงเท่านี้ แต่กลับทำให้พวกมันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแบบเดียวกัน และนอกจากจะเป็นแบบเดียวกันแล้ว กลับยังเหนือกว่าพวกมันอีกด้วย
เสี่ยวหงกล่าวว่า “การที่พวกเจ้าสามารถอุทิศจิตวิญญาณของพวกเจ้าให้กับข้าได้ ถือว่าเป็นเกียรติของพวกเจ้ามากแล้ว”
จิตวิญญาณของปีศาจวานรทั้งสองถูกขังเอาไว้ และอ่อนแอลงเรื่อย ๆ ภายใต้เปลวเพลิงที่กำลังปกคลุมพวกมันอย่างรวดเร็ว
นายท่านที่แข็งแกร่งท่านนี้ คิดไม่ถึงเลยว่าจะถูกมนุษย์ผู้นี้ควบคุมได้ ฉะนั้นแผนการแก้แค้นของพวกมันก่อนหน้านี้ ก็เป็นได้เพียงเรื่องตลกเท่านั้น
เนื่องจากเสี่ยวหงกลืนกินจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งของสัตว์ร้ายทั้งสองในคราวเดียว จึงทำให้มันก็รู้สึกอิ่มเป็นอย่างมาก แต่ผลปร
