าก็จำเป็นที่จะต้องปลดปล่อยความสามารถทั้งหมดออกมา
ทั้งโยวจีและอ๋องไป๋กุ่ยต่างก็รู้สึกประหลาดใจ ว่าเพราะเหตุใดอ๋องจิ่วเยี่ยจึงยังไม่ปรากฏตัวออกมาเสียที?
ด้วยความสามารถที่แข็งแกร่งของอ๋องจิ่วเยี่ยนั้น หากเขาจัดการสัตว์ร้ายทั้งสองตัวนี้ได้ สถานการณ์ของพวกเขาคงจะดีกว่านี้เป็นอย่างมากเลยทีเดียว
หลังจากที่โยวจีและอ๋องไป๋กุ่ยพยายามอย่างเต็มที่ในที่สุดก็หาทางออกไปได้เสียที แต่ทว่าปีศาจวานรทั้งสองตัวนี้ไม่มีความคิดที่จะปล่อยพวกเขาไปเลยแม้แต่น้อย
สำหรับผู้แข็งแกร่งทั้งสองคนนี้ถือได้ว่าเป็นยาชูกำลังชั้นเยี่ยมของพวกมันที่เพิ่งทำลายผนึกจนหนีออกมาได้ และนอกจากนี้พวกมันก็หิวโหยมานานหลายปีแล้วด้วย
“บัดซบเอ้ย! คิดไม่ถึงเลยว่าพวกมันจะยังไล่ตามมาอยู่อีก!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “อย่างไรเสียโยวจีและอ๋องไป๋กุ่ยก็ได้ทำเรื่องที่ดีอย่างหนึ่ง! คิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะดึงดูดสัตว์ร้ายทั้งสองตัวนั้นออกไป และเหลือหอคอยจำลองของหอคอยนิรันดร์เอา าไว้เช่นนี้”
จิ่วเยี่ยคว้ามู่เฉียนซีเอาไว้ จากนั้นก็ไปยืนอยู่บนหอคอยจำลอง และในเวลานี้มู่เฉียนซีก็สัมผัสได้ถึงหอคอยจำลองที่นางได้รับมาก่อนหน้านี้ ซึ่งมันก็อยู่ข้างในนี้ด้วยเช่นกัน
ตูมมม!
มีพลังแห่งค
