วามมืดต่อสู้อยู่กับหอคอยจำลองนี้ และทันใดนั้นก็มีพลังแห่งความมืดอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมา
เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังแห่งความมืดที่คุ้นเคย โยวจีก็ขบฟันพลางกล่าวว่า “คิดไม่ถึงเลยว่าอ๋องจิ่วเยี่ยจะไร้ยางอายเช่นนี้ ปล่อยให้พวกเราดึงดูดปีศาจวานรทั้งสองตัวนี้ ส่วนเขากลั บใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้ไปชิงเอาหอคอยนิรันดร์แทน ไอ้บัดซบเอ้ย!”
ทันทีที่คิดว่าพวกเขาทั้งสองถูกปีศาจวานรทั้งสองตัวนี้ไล่ตามจนเหน็ดเหนื่อยและเต็มไปด้วยบาดแผล แต่อ๋องจิ่วเยี่ยกลับสามารถเอาหอคอยนิรันดร์ไปได้โดยที่ไม่ต้องเสียแรงเลยแม้แต่น้อย มันก็ได้ทำให้แววตาของอ๋องไป๋กุ่ยเปลี่ยนเป็นชั่วร้ายขึ้นมา
ด้วยเหตุนี้ร่างเงาสีขาวจึงสว่างวาบขึ้น และร่างของอ๋องไป๋กุ่ยก็หันหลังวกกลับไปทันที
เขาไม่ยอมให้อ๋องจิ่วเยี่ยเอาเปรียบเช่นนี้แน่ ดังนั้นจึงอยากที่จะให้เขาได้รับภัยพิบัตินี้แทน
และความเคลื่อนไหวของทางด้านหอคอยนิรันดร์ ก็ทำให้สัตว์ร้ายทั้งสองตัวนี้โมโหขึ้นมาเช่นกัน
ถึงพวกมันจะหนีออกมาจากภายในหอคอยนั้น แต่พวกมันก็ถือว่าหอคอยจำลองนี้ได้เป็นสิ่งของของพวกมันไปแล้ว
พวกมันคิดไม่ถึงเลยว่าจะมีคนฉวยโอกาสในสถานการณ์เช่นนี้แย่งของของมันไป แม้ว่ามันจะไม่ใช่หอคอยน
