าเท่านั้น
หลังจากนั้นจิ่วเยี่ยเป็นผู้นำพาคนกลุ่มนั้นหายไปต่อหน้าต่อตาอ๋องไป๋กุ่ยภายในพริบตา โดยที่จิ่วเยี่ยไม่แม้แต่จะเหลือบตามองอ๋องไป๋กุ่ยเลยแม้แต่นิดเดียว
“ท่านอ๋องไป๋กุ่ย พวกเราไม่ลงมือโจมตีหรือขอรับ? ท่านอ๋องจิ่วเยี่ยผู้นี้จะหยิ่งยโสเกินไปแล้วนะขอรับ” พลันนั้นชายชราที่อยู่ข้างกายอ๋องไป๋กุ่ยก็กล่าวขึ้นมาอย่างชั่วร้าย
อ๋องไป๋กุ่ยกล่าวว่า “ในอดีตแม้แต่เจ้าของแห่งคุกใหญ่ทั้งหกยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา แม้ว่าหลังจากการต่อสู้ครั้งนั้นความแข็งแกร่งของอ๋องจิ่วเยี่ยจะได้รับความเสียหายไปบ้าง แต่ข้ าก็ไม่มั่นใจว่าข้าเพียงคนเดียวจะสามารถฆ่าเขาได้อยู่ดี”
“หรือพวกเราจะทำแค่เฝ้าดูท่านอ๋องจิ่วเยี่ยแย่งหอคอยนิรันดร์ไป ส่วนพวกเราก็มาอย่างเปล่าประโยชน์อย่างนั้นหรือขอรับ?”
“แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว! ก่อนหน้านี้ที่อ๋องจิ่วเยี่ยเอาชนะเจ้าแห่งคุกทั้งหกได้เพราะไม่มีจุดอ่อน แต่ทว่าตอนนี้เขากลับมีจุดอ่อนที่ร้ายแรง หญิงสาวที่อยู่ในอ้อมกอดของเขาค คนนั้น น่าจะเป็นหญิงสาวที่หวงจิ่วเยี่ยพากลับมาที่คุกโลหิตด้วยตามข่าวลือเป็นแน่” มุมปากของอ๋องไป๋กุ่ยพลันคลี่ยิ้มบาง ๆ ออกมา
“ผู้หญิงคนนั้นอ่อนแอมากจริง ๆ! อ่อนแอจนข้าสามารถฆ่านาง
