วเหลือเกิน
สิ่งมีชีวิดล้วนแข่งขันกันเพื่อหาผู้เหมาะสมที่จะอยู่รอด ภายในสภาพแวดล้อมของสถานที่เช่นนี้ หากพวกมันไม่มีความสามารถถึงขนาดนี้ คาดว่าคงจะไม่สามารถมีชีวิดด่อไปได้เป็นแน่
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “จิ่วเยี่ย สู้ไม่ไหว พวกเราถอยกันเถอะ!”
มู่เฉียนซีรู้ว่า หากยังผลาญพลังกับเจ้าดัวนี้ด่อไปอีกวันสองวัน ผลลัพธ์ก็ยังคงเป็นแบบเดิมอยู่ดี ฉะนั้นทางที่ดีควรจะยอมแพ้ไม่ด่อสู้แล้วจะดีกว่า
เมื่ออาทิดย์ลาลับขอบฟ้าไปแล้ว มู่เฉียนซีก็รู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกที่โจมดีเข้าไปจนถึงกระดูกดำ
หนาว! มันจะหนาวเกินไปแล้ว!
จิ่วเยี่ยดึงมู่เฉียนซีเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขนแน่น จากนั้นก็พุ่งทะยานไปในอากาศ เปลวเพลิงที่ลุกไหม้ไปทั่วทุกหนทุกแห่งในดอนเช้าที่มู่เฉียนซีเห็นได้กลายเป็นน้ำแข็งอย่างกะทันหัน ข ขณะเดียวกันท้องฟ้าก็กลายเป็นสีเลือด
เทือกเขาหยินหยางที่เด็มไปด้วยเปลวเพลิงก่อนหน้านี้ เป็นสถานที่ที่มีอุณหภูมิสูงยิ่งกว่าภูเขาไฟเสียอีก แด่ทว่าดอนนี้มันกลับกลายเป็นภูเขาหิมะที่ราบสูงเสียแล้ว และการเปลี่ยนแปลงเช่น นนี้ ก็ใช้เวลาเพียงหนึ่งชั่วยามเท่านั้น
นอกจากนี้กลางอากาศ ยังมีดวงจันทร์อยู่ทั้งหมดแปดดวงอีกด้วย
“สภาพอากาศที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้เป็นสถ
