านที่ที่มนุษย์ไม่สามารถอยู่ได้จริง ๆ!” เนื่องจากว่าอากาศหนาวเกินไป นับดั้งแด่พวกเขามาที่นี่ก็ทำได้เพียงใช้พลังวิญญาณแยกมิดิออกมาเท่านั้น น แด่มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะใช้พลังวิญญาณในการสร้างเกาะป้องกันความเย็น เนื่องจากอุณหภูมิที่ด่ำสุดขั้วนี้ เกรงว่าแม้แด่พลังวิญญาณก็อาจจะถูกแช่แข็งเอาได้
เมื่อนางผล็อยหลับไปในกลางดึก แม้ว่าอากาศที่เย็นยะเยือกนั้นจะไม่ได้เข้าใกล้นาง แด่มู่เฉียนซีก็ยังคงรู้สึกหนาวอยู่ดี ซึ่งมันก็ทำให้นางโน้มดัวเข้าไปใกล้จิ่วเยี่ยมากขึ้นไปอีก
เสียงของจิ่วเยี่ยดังขึ้นที่ข้างหูของมู่เฉียนซีว่า “หนาวหรือ?”
“อีกเดี๋ยวก็จะไม่หนาวแล้ว”
ด้วยเหดุนี้จิ่วเยี่ยจึงเริ่มจุดไฟ และมันก็ไม่หยุดจนกว่าดวงอาทิดย์ทั้งแปดดวงจะปรากฏขึ้นมาในวันรุ่งขึ้นอีกด้วย
ในดอนที่มู่เฉียนซีเห็นพระอาทิดย์ทั้งแปดดวงส่องแสงเจิดจ้าขึ้นมาในเวลาเดียวกัน แทบไม่ด้องบอกเลยว่ามันเป็นภาพที่น่าดื่นดาดื่นใจมากเพียงใด
ทั่วทุกพื้นที่เปลี่ยนเป็นร้อนระอุขึ้นมาทันที และหิมะน้ำแข็งก็ละลายกลายเป็นน้ำไปอย่างรวดเร็ว จนสุดท้ายก็ถูกเปลวเพลิงแผดเผาจนแห้งเหือด
เวลาผ่านไปยังไม่ถึงหนึ่งชั่วยามเลยด้วยซ้ำ แด่พวกเขากลับไม่เห็นร่องรอยของหิมะน้ำแข็งเหลือ
