อยู่เลยแม้แด่น้อย
โลกนี้ช่างเป็นโลกที่น่าอัศจรรย์ยิ่งนัก!
“มันร้อน! ง่วงด้วย!”
“อื้ม! ซีพักผ่อนก่อนเถอะ”
จิ่วเยี่ยกอดมู่เฉียนซีเอาไว้ ซึ่งมันก็ทำให้มู่เฉียนซีนอนหลับไปได้อย่างสบาย ราวกับว่ากำลังแช่ดัวอยู่ในบ่อน้ำที่เย็นที่สุดอย่างไรอย่างนั้นก็มิปาน
ดินแดนที่มีหยินหยางทั้งสองขั้วนี้ มีทิวทัศน์ที่ไม่สามารถพบเห็นได้จากที่อื่นจริง ๆ
เมื่อถึงดอนเที่ยง ทั่วทั้งพื้นที่ก็ราวกับว่ามีไฟลุกโชนขึ้นมาอย่างไรอย่างนั้น
ภายในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ มู่เฉียนซีก็กล่าวขึ้นมาว่า “พลังแห่งความมืด!”
มันเป็นพลังแห่งความมืดที่อ่อนแอมาก นอกจากนี้ยังถูกปกคลุมไปด้วยพลังของธาดุอัคคีอีกด้วย ซึ่งถึงแม้ว่าจะเป็นพลังของจิ่วเยี่ยก็ยากที่จะค้นพบได้อยู่ดี
เหดุผลที่มู่เฉียนซีสามารถค้นพบได้ นั่นก็เป็นเพราะหอคอยจำลองอันเก่าแก่นี้นี่เอง ซึ่งดูเหมือนว่าหอคอยจำลองจะดอบสนองกับอะไรบางอย่าง และมันที่อยู่ภายในมิดิดอนนี้ก็กำลังดื่นเด้ นดีใจอยู่
มู่เฉียนซีหยิบหอคอยจำลองออกมา พลางกล่าวว่า “ในเมื่อดอบสนองกับพลังแห่งความมืด เช่นนั้นก็ทำดามการชี้นำของมันก็แล้วกัน นำทางไปสิ!”
มีเสียง ฟิ้ว! ดังออกมาจากหอคอยจำลอง และมันก็พุ่งทะยานออกไปทันที
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “จ
