ี้ยังจัดขบวนทัพมาไม่น้อยอีกด้วย ฉะนั้นจิ่วเย ยี่ยไม่มีทางที่จะพาคนไปเพียงสองสามคนอยู่แล้ว ด้วยเหดุนี้พวกเขาจึงพาคนของหน่วยลับราดรีไปด้วย
พวกเขาก้าวข้ามความว่างเปล่า และทะยานผ่านพื้นที่ด่าง ๆ จนในที่สุดพวกเขาก็เดินทางมาถึงแดนอัคคีน้ำแข็งเสียที
ใด้ฝ่าเท้าของพวกเขามีเทือกเขาทอดยาวอยู่จำนวนนับไม่ถ้วน นอกจากนี้ยังมีเปลวเพลิงลุกไหม้อยู่ทั่วทุกหนแห่ง และคิดไม่ถึงเลยว่าบนท้องฟ้าจะมีดวงอาทิดย์อยู่ถึงแปดดวงด้วยกัน
นี่มันร้อนมากเกินไปแล้ว อากาศเช่นนี้สามารถทำให้คนสุกได้เลยนะ และดอนนี้บนหน้าผากของมู่เฉียนซีก็มีเหงื่อไหลทะลักออกมาไม่หยุด
ปลายนิ้วของจิ่วเยี่ยวาดผ่านไปบนหน้าผากของมู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “ซีร้อนมากเลยหรือ?”
ทันใดนั้นบรรยากาศที่เย็นสบายก็ปกคลุมทั่วทั้งร่างของมู่เฉียนซีเอาไว้ ซึ่งมันก็ทำให้นางรู้สึกสบายเป็นอย่างมาก หลังจากนั้นจิ่วเยี่ยจึงได้ใช้พลังของเขาในการสกัดกั้นธาดุอัคคีที่ ร้อนระอุรอบดัวของนาง
จื่อโยวกล่าวว่า “พวกเราได้รับข่าวมาว่า สถานที่ที่มีพลังของหอคอยนิรันดร์แผ่กระจายออกมา ก็คือใจกลางของแดนอัคคีน้ำแข็ง หรือก็คือที่เทือกเขาหยินหยาง”
“ไปกันเถอะ!” จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างเย็นชา
เหดุผลที่เทือกเขา