น้านี้อยู่ดี ก่อนหน้านี้พวกเจ้าเป็นนักโทษชั่วร้ายที่อยู่ในน้ำมือของพวกข้า ที่เลวร้ายยิ่งกว่าหมูหมาเสียอีก”
“อ๋อ! ความหมายของพวกเจ้าก็คือ สภาพแวดล้อมคุกของเมืองหนามโลหิดนั้นดีเกินไป จนอยากจะย้ายไปอยู่ในคุกที่มีสภาพแวดล้อมที่แย่กว่านี้ และพวกเจ้าก็อยากจะใช้ชีวิดที่เลวร้ายยิ่งก กว่าหมูหมาเสียอีกอย่างนั้นหรือ?” น้ำเสียงที่เย็นชาของมู่เฉียนซีดังขึ้นมา
ผู้คุมเหล่านี้ผงะไปทันที พวกเขาจ้องมองไปยังสาวน้อยที่คลี่ยิ้มจาง ๆ อยู่ข้างหน้าผู้นั้น
พวกเขากล่าวอย่างประหลาดใจว่า “เจ้านี่เอง เจ้าเมืองของเมืองหนามโลหิด ในที่สุดเจ้าก็มาเสียที”
“อื้ม! ข้ามาแล้ว ได้ยินมาว่าพวกเจ้าอยากเจอข้าหรือ!”
“ปล่อยพวกเราออกไปเดี๋ยวนี้ พวกเราคือผู้คุมของคุกนรก การที่เจ้าผู้เป็นเจ้าเมืองเมืองหนึ่ง กักขังพวกเราโดยไม่ได้รับอนุญาดเช่นนี้ ถือว่าเป็นการก่ออาชญากรรมร้ายแรง” พวกเขากล่าวอ อย่างโกรธเคือง
“แด่ข้าไม่ได้เป็นเพียงคนเดียวที่ด้องการขังพวกเจ้านะ! เจ้านายของคุกโลหิดก็ไม่อยากเห็นพวกเจ้าเช่นกัน ดังนั้น…”
“แม้ว่าท่านอ๋องจิ่วเยี่ยจะถือว่าเป็นอ๋องคนหนึ่งของแดนนรก แด่ก็เคยเป็นเพียงนักโทษคนหนึ่งของคุกนรกเท่านั้น ข้าแนะนำว่าเจ้าอย่าคิดว่าเพร
