าท่านอ๋องจิ่วเยี่ยจะมาช่วยเหลือเขตต้องห้ามทางตอนเหนือของพวก กเรา”
“เขตต้องห้ามทางตอนเหนือของพวกเจ้ามีอะไรต้องภูมิใจกัน? ท่านอ๋องจิ่วเยี่ยก็มาช่วยพวกเราที่เขตต้องห้ามทางตอนเหนือสุดเหมือนกันนั่นแหละ!”
เนื่องจากว่าครั้งนี้จิ่วเยี่ยเคลื่อนไหว จึงทำให้คนเหล่านี้ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก ฉะนั้นเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขาโอ้อวดไปร้อยปีแล้ว
แต่ในตอนที่พวกเขาเห็นคนจากดินแดนต้องห้ามตอนใต้สุดมาถึงต่างก็พากันถอนหายใจ “คนของเขตต้องห้ามทางตอนใต้สุดมากันแล้ว มีเพียงเขตต้องห้ามทางตอนใต้สุดเท่านั้นที่ไม่ได้รับกา ารช่วยเหลือจากท่านอ๋องจิ่วเยี่ย ข้าว่าคงถูกท่านอ๋องจิ่วเยี่ยลืมไปแล้วเป็นแน่ ช่างน่าสงสารเหลือเกิน”
อย่างไรก็ตามคนจากเขตต้องห้ามเหล่านี้ก็ได้พยายามแสดงความเหนือกว่าต่อหน้าคนจากเขตต้องห้ามทางตอนใต้สุด แต่ทว่าคนจากเขตต้องห้ามทางตอนใต้สุดกลับมองพวกเขาราวกับมองคนโง่ก็มิป ปาน
นี่มันกลุ่มคนโง่หรือ!
ท่าทางที่ดูถูกของคนจากเขตต้องห้ามทาง
