ตอนใต้สุดเหล่านี้ ทำให้คนเหล่านี้โกรธเคืองเป็นอย่างมาก
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ในฐานะที่พวกเจ้าเป็นผู้แข็งแกร่งของเขตต้องห้ามต่าง ๆ แต่กลับไม่สามารถจัดการแม้แต่นักโทษที่หนีออกมาจากคุกนรกได้ และทำให้ประตูใหญ่ของคุกนรกถูกเปิดเอาไ ไว้นานขนาดนั้น จนทำให้ท่านอ๋องจิ่วเยี่ยถึงกับต้องลงมือช่วยเหลือจัดการแทน ถึงพวกเจ้าจะไม่รู้สึกละอายใจก็ช่างมันเถอะ แต่ยังรู้สึกเป็นเกียรติได้อีกหรือ นี่ในหัวสมองของพวกเจ้า ามีแต่หญ้าหรืออย่างไร!”
มู่เฉียนซีเยาะเย้ยพวกเขาอย่างเปิดเผย ซึ่งมันก็ทำให้พวกเขาโกรธเป็นอย่างมาก “มันถึงคราวที่จะให้เด็กน้อยจากเขตต้องห้ามทางตอนใต้สุดอย่างเจ้ามาพูดจาไร้สาระอยู่ที่นี่ได้ตั้งแต่เม มื่อไรกัน”
“เด็กน้อยอะไรกัน นี่คือเจ้าเมืองของเมืองหนามโลหิตของพวกเรา เป็นบุคคลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในเขตต้องห้ามทางตอนใต้สุด พวกเจ้าต้องมีความเคารพสักหน่อย มิเช่นนั้นอย่าหาว่าพวกข้าไม ม่เกรงใจ
