้มาตั้งแต่แรกแล้ว และที่เขาจงใจมอบคนผู้นี้ให้ ก็เพื่อที่จะบรรเทาความโกรธเกรี้ยวของจิ่วเยี่ยนั่นเอง
จิ่วเยี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “อู๋หยา ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ทำเรื่องที่เกินจำเป็นเช่นนี้อีก!”
“ฝ่าบาทจิ่วเยี่ย อู๋หยาขอน้อมรับคำสั่ง! อู๋หยาไม่มีทางส่งคนใดไปสังหารมู่เฉียนซีอีกแล้ว” อู๋หยากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เคารพเป็นอย่างยิ่ง
สำหรับเรื่องนี้ แน่นอนว่ามู่เฉียนซีไม่มีทางเชื่ออยู่แล้ว และนางก็ไม่รู้ว่าอู๋หยาจะกระทำการลับหลังอะไรไปบ้าง
จิ่วเยี่ยกอดมู่เฉียนซีเอาไว้แน่น และดวงตาสีฟ้าเย็นยะเยือกคู่นั้นจ้องมองไปที่นางอย่างลึกซึ้ง “ข้าอยากจะขังซีเอาไว้ด้วยกันตลอดไปจริง ๆ และไม่อยากให้ซีอยู่ห่างจากสายตาของข้าอ อีกแล้ว”
