ทันใดนั้นร่างเงาสีดำร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมา และดึงมู่เฉียนซีเข้าไปกอดแน่นไว้ในอ้อมแขนอย่างกะทันหัน
แรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวนั้นระเบิดออกมา และได้ทำให้ผู้คุมเหล่านั้นขาอ่อนจนเกือบที่จะล้มพับไป ซึ่งกลิ่นอายนี้เป็นกลิ่นอายที่พวกเขาคุ้นเคยมากเหลือเกิน
และการเคลื่อนไหวของพวกเย่ชิงก็ชะงักไปเล็กน้อย นะ…นี่คือพลังของระดับอ๋องนี่นา
อ๋องของคุกโลหิตมีเพียงคนเดียวเท่านั้น แม้ว่าเขาจะถูกขังอยู่ในคุกแต่ก็เคยได้ยินชื่อเสียงมาบ้าง และคนผู้นั้นก็คือท่านอ๋องจิ่วเยี่ยแห่งคุกโลหิตนั่นเอง
ผู้คุมเหล่านั้นรู้สึกหวาดกลัวจนขนลุกขนพองไปหมด ผู้ใดเป็นคนบอกว่าท่านอ๋องจิ่วเยี่ยแห่งคุกโลหิตไม่เคยสนใจการล่าเหยื่อ และไม่เคยเข้าใกล้หญิงสาวมาก่อนกัน
นะ…นี่พวกเขากำลังเห็นอะไรอยู่กันแน่?
ไม่จำเป็นต้องลงมือ เพราะแค่แรงกดดันนี้ก็ทำให้พวกเขาหายใจไม่ออกแล้ว
ลงมือ จะให้ลงมือต่อหน้าท่านอ๋องจิ่วเยี่ย พวกเขาจะไปกล้าลงมือได้อย่างไรกัน?
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เย่ชิง พวกเจ้ากลับมาได้แล้ว”
“ขอรับ ท่านเจ้าเมือง!”
เดิมทีก็มีพวกอ้านเคลื่อนไหวอยู่แล้ว แต่การเผชิญหน้ากับผู้คุมมากมายเช่นนี้ก็รับมือได้ยากอยู่ดี
แต่ทว่าทันทีที่จิ่วเยี่ยมา ผู้คุมเหล่านี้ก
