ยกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “ทุกสิ่งที่ซีพูดล้วนแทนความหมายของข้าแล้ว ฉะนั้นจะปล่อยให้มดปลวกอย่างพวกเจ้ามาตั้งคำถามได้อย่างไร?”
ผู้คุมคนอื่นเหงื่อแตกพลั่กทันที ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าท่านอ๋องจิ่วเยี่ยแห่งคุกโลหิตที่ไม่เคยเข้าใกล้หญิงสาวมาก่อนผู้นั้น จะปกป้องและห่วงใยหญิงสาวผู้นี้ถึงขนาดนี้ได้
คราวนี้ พวกเขาเจอกับสถานการณ์ที่เลวร้ายเข้าให้แล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้าเองก็แปลกใจเช่นกัน ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่าคุกใหญ่ ๆ อย่างพวกเจ้าจะมีการดูแลที่หละหลวมเช่นนี้ มีผู้คุมมากมายขนาดนี้แต่กลับพลาดปล่อยให้ยอดฝีมือที มีความสามารถเหนือกว่าระดับเจ้าครองดินแดนระดับบนขึ้นไปหนีออกมาในเวลาเดียวกันได้มากถึงเพียงนี้! คราวนี้พวกเจ้ามีลับลมคมในมากเกินไปแล้ว! ไม่ทราบว่าทุกท่านช่วยอธิบายให้ข้าฟังหน่อ อยได้หรือไม่?”
“ถึงคราวนี้พวกเจ้าจะบอกว่าแค่ผิดพลาด แต่ก็ไม่มีแผนการสำหรับความผิดพลาดและผลที่เกิดจากความผิดพลาดคราวนี้เลยแม้แต่น้อย แล้วยังคิดจะมาแย่งคนของข้าโดยใช้เหตุผลเช่นนี้อีกหรือ”
พวกเขาก้มศีรษะลงพลางกล่าวว่
