“เพราะช้าไม่เชื่อพวกเจ้า ฉะนั้นจึงไม่รู้ว่าจะเก็บพวกเจ้าเอาไว้ทำไม? ไม่สู้ฆ่าพวกเจ้าทิ้งไปเสียดีกว่า จะได้ไม่มีปัญหาตามมาในอนาคต” ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นฉายแววเย้นยะเยือก และมู่ เฉียนซีก็ไม่ซ่อนจิตสังหารเลยแม้แต่น้อย
นักโทษเหล่านี้ชะงักงั้นไปทันที แม่นางน้อยปู้นี้ไม่ใช่คนที่มีเมตตาเลยแม้แต่น้อย และนางก็อยากที่จะฆ่าพวกเขาทั้งหมดจนไม่เหลือแม้แต่คนเดียวจริง ๆ
“เจ้าไม่กลัว พวกข้าจะต่อสู้กันจนตกตายไปด้วยกันแล้วอย่างนั้นหรือ” ชายในชุดสีเขียวกล่าว
“แต่นั่นก็ยังดีกว่าเหลือภัยพิบัติที่ร้ายแรงเอาไว้ มิใช่หรือ?” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชา
บนใบหน้าของชายในชุดสีเขียวผู้นั้นเผยท่าทางที่เคร่งขรึมออกมา และในที่สุดเขาก็กล่าวขึ้นมาว่า “จะต้องทำเช่นไรเจ้าถึงจะยอมเชื่อพวกข้า ในเมื่อพวกเราแพ้แล้ว ก็ย่อมต้องยอมรั บความพ่ายแพ้ และหลังจากนี้ก็ไม่มีใจคิดทรยศอีก”
“ข้าคิดว่าเจ้าที่มีวิธีที่ทำให้พืชกลายพันธุ์ที่โหดเหี้ยมอย่างหนามโลหิตยอมจำนนให้เจ้าอย่างสุดหัวใจ น่าจะมีวิธีทำให้พวกข้ายอมจำนนให้กับเจ้าได้เช่นกัน พวกเรา
