บรรยากาศโดยรอบ ดูเหมือนว่าจะเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือกขึ้นมาทันที
คนที่อยู่ในเมืองหนามโลหิตไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือว่าหนามโลหิตต่างก็ตื่นเต้นขึ้นมาอย่างกะทันหัน “เป็นท่านเจ้าเมือง ท่านเจ้าเมืองกลับมาอย่างปลอดภัย”
“ท่านเจ้าเมืองกลับมาแล้ว ช่างดีเหลือเกิน”
คนหนึ่งในนั้นมองไปทางมู่เฉียนซีอย่างชั่วร้าย “ที่แท้เจ้าก็เป็นเจ้าเมืองของเมืองหนามโลหิตแห่งนี้นี่เอง เจ้าคือคนที่ควบคุมหนามโลหิตสินะ ข้ากำลังจะตามหาเจ้าอยู่พอดี คิดไม่ถึ งเลยว่าเจ้าจะมาหาถึงที่เช่นนี้”
เขากวัดแกว่งกระบี่ที่อยู่ในมือ จากนั้นพลังของกระบี่ก็พุ่งขึ้นไปในอากาศ และวาดผ่านไป เพื่อหวังจะทำให้มู่เฉียนซีตกลงมาจากกลางอากาศให้ได้
เสี่ยวโม่โม่กางปีกออก จากนั้นก็ระเบิดเปลวงเพลิงสีดำอันน่าสะพรึงกลัวออกมาในอากาศ และตรงเข้าไปขวางการโจมตีนี้เอาไว้
มู่เฉียนซีโยนขวดยาลงมาจากกลางอากาศทีละขวด จากนั้นก็กล่าวอย่างเย็นชาว่า “คิดว่าเมืองหนามโลหิตจะสามารถรังแกได้ง่ายขนาดนั้นจริง ๆ หรือ?”
เพล้ง เพล้ง เพล้ง!
ตอนที่ขวดระเบิดขึ้นกลางอากาศ ยาน้ำจำนวนนับไม่ถ้วนก็ตกลงมาราวกับห่าฝนก็มิปาน
ฟู่!
มีคนสูดอากาศเ