มู่เฉียนซีกระซิบกระซาบอะไรบางอย่างกับอวิ๋นจื่อ ด้วยเหตุนี้อวิ๋นจื่อจึงประคองมู่เฉียนซีที่แสร้งทำเป็นบาดเจ็บสาหัสพุ่งทะยานออกไป และกลิ่นอายของเขาเองก็อ่อนแอมากเช่นกัน
ซึ่งคนที่หนีเอาชีวิตรอดเข้าไปในหุบเขาอัสนีโกลาหลควรจะมีท่าทางเช่นนี้ เพราะมันคงจะผิดปกติหากพวกเขาทั้งสองคนออกมาด้วยท่าทางกระปรี้กระเปร่านั่นเอง
“ถ้าเขาลงมือ เจ้าก็ฟังที่ข้าส่งกระแสจิตไปให้ แล้วค่อยลงมือโจมตีกลับ!”
“อื้ม!”
คนผู้นั้นซุ่มรออย่างเงียบสงบ เขารอให้เหยื่อเข้ามาใกล้ หลังจากนั้นก็จะทำการสังหารภายในคราวเดียว
คราวนี้ เขาจะไม่ยอมปล่อยให้เหยื่อที่เจ้าเล่ห์นี้หนีไปต่อหน้าต่อตาของเขาได้อีก
สวบ!
ร่างเงาสีดำร่างหนึ่งพุ่งทะยานออกมา เขามั่นใจในความสามารถต่อการลอบสังหารของตนเองเป็นอย่างมาก
แต่เรื่องที่เหนือความคาดหมายก็คือ ชายในชุดสีม่วงผู้นั้นผลักมู่เฉียนซีออกไป และหลังจากนั้นเขาก็ลอบโจมตีกลับ
เดิมทีเป้าหมายของเขาคือมู่เฉียนซีไม่ใช่คนผู้นี้ แต่อีกฝ่ายลอบโจมตีได้อย่างแม่นยำพอ ๆ กัน และด้วยความผิดพลาดเพียงชั่วขณะ ก็ทำให้เขาต้องชดใช้อย่างแสนสาหัส
ตูมม!
คนในชุดดำผู้นั้นถูกโจมตีจนลอยกระเด็นออกไป และมุมปากของเขาก็มีเลือดทะลักออกมา
คนผู้นี้
