วิญญาณนิรันดร์ออกมา ความจริงแล้วการรักษาเจ้าหมอนี่ให้หายนั้นไม่ใช่เรื่องยากเลย เพราะนางมีไขวิญญาณแห่งชีวิตธาตุพฤษาอยู่ในมืออย่างเพียงพออยู่แล้ว
หากไม่มีแล้วละก็ คงต้องใช้ความพยายามและใช้เวลาที่ยาวนานถึงจะสามารถหายได้
ในตอนที่มู่เฉียนซีหยิบหม้อวิญญาณนิรันดร์ออกมา อวิ๋นจื่อก็จ้องมองไปทางมู่เฉียนซีอย่างตื่นตะลึง
เขาถอยหลังไปหลายก้าว ภายในแววตาของเขาลุกไหม้ด้วยความเกรี้ยวกราด “เจ้าเป็นใครกันแน่?”
ก่อนหน้านี้พวกเขายังเข้ากันได้เป็นอย่างดี แต่ทันใดนั้นอวิ๋นจื่อกลับโกรธเกรี้ยวขึ้นมาอย่างกะทันหัน ซึ่งมันก็ทำให้มู่เฉียนซีรู้สึกสับสนเล็กน้อย
“ข้าคือมู่เฉียนซี!”
อวิ๋นจื่อกล่าวว่า “มิแปลกใจเลยที่เจ้ามั่นใจว่าจะรักษาข้าได้ มิแปลกใจเลยที่นักปรุงยาอายุน้อยเช่นเจ้าจะเก่งกาจถึงขนาดสามารถกลั่นยาน้ำที่มีพลังแห่งชีวิตออกมาได้ ที่แท้เจ้าก็ม มีเขาคอยช่วยเหลือ ให้เขาออกมาเถอะ! ถึงมีเขาอยู่ด้วยข้าก็ยังช่วยเจ้าอย่างสุดความสามารถอยู่ดี ข้านี่จุ้นจ้านเกินไปแล้วจริง ๆ”
มู่เฉียนซีผงะไปครู่หนึ่ง “เขาหรือ?”
“นี่คือหม้อวิญญาณนิรันดร์ ข้าไม่ได้ตาบอดสักหน่อย ให้เขาออกมาสิ”
คิด
