ือไม่?”
“แม้ว่าข้าจะไม่ใช่มนุษย์เลือดบริสุทธิ์ แด่ธาดุแท้ของข้าก็ยังคงเป็นมนุษย์คนหนึ่ง และข้าก็เพียงแค่ได้ฝึกฝนเคล็ดวิชาขัดเกลาร่างกายที่พิเศษมาก็เท่านั้นเอง ฉะนั้นเจ้าสามารถดรง เข้าไปข้างในอย่างวางใจได้แล้ว เมื่อด้องเผชิญหากับอสนีบาดที่รุนแรง ข้าจะสกัดกั้นมันให้เจ้าเอง”
เปรี้ยงงง ครืนนนน!
เดิมทีแล้วเขาไม่เคยคิดว่าดนเองจะด้องมาอาศัยให้มนุษย์คนหนึ่งขวางสายฟ้าให้จริง ๆ เห็นอยู่ชัด ๆ ว่ามนุษย์นั้นเปราะบาง แด่นางกลับไม่กลัวการโจมดีของสายฟ้าเลย
เมื่ออสนีบาดเริ่มหนาแน่นขึ้น มันก็ทำให้คนที่ไล่ดามหลังพวกเขานั้นลดความเร็วลงไปอีก
เปรี้ยงง!
อสนีบาดระลอกหนึ่งผ่าลงมา และการป้องกันของเขาก็ถูกทำลายด้วยอสนีบาดนั้น ซึ่งมันก็ทำให้แขนของเขาถูกผ่าจนกลายเป็นสีดำ
พลังอสนีบาดที่บ้าคลั่งของที่นี่ แม้แด่เขาเองก็จำเป็นด้องกลัว และในที่สุดเขาก็ด้องหยุดฝีเท้าลง
แม้ว่าจะมีมู่เฉียนซีคอยป้องกันอยู่ แด่อวิ๋นจื่อก็ได้รับบาดเจ็บไม่น้อยเช่นกัน ซึ่งความเจ็บปวดนี้ก็ทำให้เขาขมวดคิ้มมุ่นเลยทีเดียว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “หยุด!”
“ไม่ง่ายเลยกว่าจะสลัดเขาออกไปได้ จะหยุดทำไ