ื่อพืชศักดิ์สิทธิ์เป็นแน่
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “แย่แน่! คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าหมอนั่นจะระเบิดตนเอง!”
เพราะเขาขอตายอย่างมีศักดิ์ศรี ดีกว่าต้องอยู่อย่างไร้เกียรตินั่นเอง!
นางก็คือนักปรุงยาคนหนึ่งเช่นกัน! ฉะนั้นนางย่อมไม่อยากที่จะเห็นพืชศักดิ์สิทธิ์ทำลายตนเองไปต่อหน้าต่อตาเช่นนี้ นี่มันจะน่าสะเทือนใจมากเกินไปแล้ว
นอกจากนี้ศัตรูเหล่านี้ ก็จำเป็นที่จะต้องถูกกำจัดอยู่แล้ว ถึงแม้ว่าพวกเขาจะรับมือได้ยากมากก็ตาม!
หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็กล่าวอย่างเย็นชาว่า “ลงมือ ทำลายพวกมันซะ!”
ในตอนที่เจ้าเมืองเหลียนกำลังจะระเบิดตนเอง เขาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคยกำลังพุ่งทะยานเข้ามา ซึ่งมันก็คือกลิ่นอายของพืชกลายพันธุ์อย่างหนามโลหิตนั่นเอง
ตูมมม!
พวกของเฉี่ยซานพุ่งทะยานออกไป และสกัดกั้นศัตรูเอาไว้ จากนั้นร่างสีม่วงก็ดึงเจ้าเมืองเหลียนออกจากวงล้อมของการต่อสู้นั้นทันที
พรวด พรวด พรวด!
เนื่องจากว่าเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสเกินไป มู่เฉียนซีจึงได้ฉีดยาให้เขาสองสามเข็ม
ความเจ็บปวดแผ่ซายไปทั่วร่างกายเป็นระลอก และหลังจากนั้นเจ้าเมืองเหลียนก็รู้สึกว่าร่างกายของตนเองดีขึ้นมาทันที
แต่อาการบาดเจ็บภายในที่ยังพอทนไหวก็เริ่มเจ็บ
