ปวดมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว ฉะนั้นมู่เฉียนซีจึงมอบยาน้ำให้เขาสองสามขวดพลางกล่าวว่า “ดื่มให้หมด! จะได้รักษบาดแผล”
หลังจากนั้นผู้นำที่เป็นนักปรุงยาในชุดคลุมสีดำก็กล่าวขึ้นมาว่า “พวกเจ้าเป็นใครกันแน่? คิดไม่ถึงเลยว่าจะกล้ามาขัดขวางเรื่องดี ๆ ของพวกข้าเช่นนี้”
เขาเกือบที่จะคว้าพืชศักดิ์สิทธิ์มาไว้ในกำมือได้แล้ว แต่ดันมีคนวิ่งออกมาช่วยเสียได้ ซึ่งมันก็ทำให้คนผู้นี้โมโหเป็นอย่างมาก
“พวกเจ้าก็เป็นคนที่หนีออกมาจากคุกเหมือนกันสินะ! ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเจ้าก็ถือว่าเป็นเหยื่อของข้าเช่นกัน ฉะนั้นการที่พวกข้าจะฆ่าเหยื่ออย่างพวกเจ้าก็ไม่ผิดอะไรใช่หรือไม ม่?” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเฉยเมย
“ช่างบังอาจนัก! คิดไม่ถึงเลยว่าจะกล้าปฏิบัติต่อข้าราวกับเป็นเหยื่อเช่นนี้ ข้าก็อยากจะดูเหมือนกัน ว่าใครจะเป็นเหยื่อของใครกันแน่?” แววตาของชายชราฉายแววเย็นยะเยือก และเขา ก็ระเบิดพิษที่น่าสะพรึงกลัวออกมา
และพิษชนิดนี้ก็ส่งผลกระทบแม้แต่กับพืชกลายพันธุ์ระดับเจ็ดดาวอย่างหนามโลหิตด้วยเช่นกัน!
