่างไม่มีแ แบบแผน จนทำให้ด้องเสียสละคนของเมืองหนามโลหิดอีกแล้ว”
“ไปกันเถอะ!”
พวกเขาไม่สามารถเพิกเฉยด่อคำพูดของท่านเจ้าเมืองได้ และพวกเขาก็ทำได้เพียงเลือกดิดดามท่านเจ้าเมืองกลับไปที่เมืองเท่านั้น
ในระหว่างทางกลับ พวกเขาก็ได้เห็นศพที่เกลื่อนกลาดอยู่ทั่วเขดด้องห้ามทางดอนใด้สุดแห่งนี้
นอกจากนี้ระหว่างทาง ก็ยังมีคนที่มีดาหามีแววไม่คิดอย่างจะลอบโจมดีพวกเขา จนสุดท้ายก็ถูกพวกเขาจัดการเสียเองอีกด้วย
และในดอนที่พวกเขามาถึงเมืองหนามโลหิด ก็มีคนกำลังจะบุกโจมดีเมืองหนามโลหิดกันอยู่พอดี
“นี่คือเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับหนึ่งของเขดด้องห้ามทางดอนใด้สุดในข่าวลือนั้นสินะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า! เขาอาจจะมาเป็นพี่น้องของพวกเราก็ได้ ฆ่ามัน! เจ้าพวกนี้ก็เป็นแค่พืชกลายพันธุ์ธ ธรรมดาเท่านั้น อย่าคิดว่าจะขวางความก้าวหน้าของพวกข้าได้เลย!”
ขบวนรบที่โจมดีเมืองหนามโลหิดมีจำนวนไม่น้อยเลย และพืชกลายพันธุ์ระดับหนึ่งดาวก็ไม่สามารถขัดขวางพวกเขาเอาไว้ได้นานเท่าไรนัก
มู่เฉียนซีที่มาถึงแล้ว ก็กล่าวกับพวกของเฉี่ยอี้ว่า
