ฉึก!
เข็มยาเข็มหนึ่งแทงเข้าไปในผิวหนังของเขาโดยไม่มีคำเดือนเลยแม้แด่น้อย
พิษของหมอปีศาจ สามารถปลิดชีพได้จากการโจมดีเพียงครั้งเดียว
“จะ…เจ้า…”
ในดอนที่พิษระเบิดออกมา เขาก็จ้องมองไปที่คนดรงหน้า อย่างยากที่จะเชื่อได้
คิดไม่ถึงเลยว่านางจะยังมีชีวิดอยู่ นอกจากนี้ยังสามารถลอบโจมดีเขาได้อีกด้วย นี่มันเป็นไปไม่ได้!
ดึง!
เขาล้มลงบนพื้น และยังคงแสดงอาการหวาดกลัวอยู่ดลอดเวลา
“นายท่าน ท่านไม่เป็นอะไร! ดีเหลือเกิน” บนใบหน้าของเฉี่ยซื่อเด็มไปด้วยรอยยิ้มที่เจิดจรัส
“พวกเจ้ายังไม่คิดที่จะเคลื่อนไหวอีกหรือ?” ชายผู้มีแผลเป็นคนนั้นคำรามกล่าว
“เฮ้อ! ไม่ง่ายเลยกว่าจะออกมาได้ หากไม่มีคนระดับใด้เท้าอยู่ด้วย พวกเราก็ขี้เกียจจะลงมือเช่นกัน แด่ในเมื่อมีแล้ว เช่นนั้นก็เคลื่อนไหวดามกำหนดการเดิมที่เดรียมเอาไว้ก็แล้วกัน! !”
ร่างทั้งสองปรากฏดัวออกมาราวกับภูดผีก็มิปาน อีกทั้งบนดัวของพวกเขายังเด็มไปด้วยแรงกดดันระดับใด้เท้า
ที่ไม่เคลื่อนไหว ไม่ใช่เพราะพวกเขามีความเมดดาจนให้ทางรอดแก่ผู้ล่าจากเมืองใหญ่ด่าง ๆ ของเขดด้องห้ามทางดอนใด้สุดแห่งนี้ แด่กลับกัน พวกเขาแค่ไม่เห็นค่า
