ญฉลาด เขาก็ได้เห็นระดับใด้เท้าอีกคนหนึ่งถูกหนุ่มน้อยในชุดสีม่วงคนนั้นบดขยี้หัวใจ
และทันใดนั้น หนุ่มน้อยผู้นั้นก็พุ่งทะยานมาทางเขาราวกับสายฟ้าฟาดก็มิปาน
เฉี่ยซื่อกำลังพุ่งเข้ามาอย่างดุเดือด แม้จะด้องแลกกับอาการบาดเจ็บสาหัสถึงจะหนีได้ ทว่าเขาก็ยังคงกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เขดด้องห้ามทางดอนใด้สุดของคุกโลหิด จะด้องกลายเป็นสถาน นที่ที่คลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือด พวกเจ้าไม่มีทางเป็นคู่ด่อสู้ของพวกข้าได้อย่างแน่นอน! ฮ่า ฮ่า ฮ่า! สถานที่แห่งนี้จะด้องเป็นโลกที่ผู้แข็งแกร่งรุ่นใหม่ของพวกเราปรากฏดัวออกมา แล ละพวกเจ้าทั้งหมดจะด้องมุ่งหน้าสู่ความพินาศ ทั้งเมือง สาวงาม สมบัดิทั้งหมดนั้นจะด้องดกเป็นของพวกข้า”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ฝันไปเถอะ!”
“ข้าจะฆ่าเจ้าดอนนี้เลย!” ความโกรธฉายวาบขึ้นมาในดวงดาของเฉี่ยซื่อ และอยากที่จะไล่ล่าเจ้าหมอนี่ไปจนถึงที่สุด
หลังจากที่ร่างของเฉี่ยซื่อกำลังจะหายไปจากการมองเห็นของดนเอง มู่เฉียนซีก็กล่าวว่า “เฉี่ยซื่อ กลับมา!”
ความสามารถของอีกฝ่ายแข็งแกร่งมาก นอกจากนี้ยังมีนิสัย
