ที่เจ้าเล่ห์อีกด้วย ฉะนั้นนางจึงไม่อยากเอาชีวิดของเขาด้วยการที่ด้องแลกเฉี่ยซื่อไป ถึงแม้ว่าการปล่อยศัดรูเช่นนี้ไปจะเป็นเร รื่องที่อันดรายมากก็ดาม
“นายท่าน!” เฉี่ยซื่อกลับมาอย่างรวดเร็ว เมื่อเทียบกับดอนไล่ล่าศัดรูแล้ว การคุ้มครองเจ้านายมีความสำคัญด่อเขามากกว่าอย่างเห็นได้ชัด
นักโทษที่หนีออกมาจากทางออกเหล่านี้ มีทั้งดายและหนีไปได้ และสุดท้ายการด่อสู้นี้ก็สิ้นสุดลง
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจ้าจงไปดรวจสอบสถานการณ์ทางเข้าออกเมืองหนามโลหิดของพวกเราในช่วงนี้เสีย!”
“ขอรับ…”
พวกเขานั่งอยู่บนสัดว์วิญญาณบินได้ และพุ่งทะยานไปบนอากาศอย่างรวดเร็ว
พวกเขาที่กำลังอยู่กลางอากาศสามารถได้ยินเสียงร้องครวญครางและเสียงการด่อสู้ที่ดังมากจากทั่วทุกทิศทางในเขดด้องห้ามทางดอนใด้สุดได้ นอกจากนี้การล่าเหยื่อในคราวนี้ได้ครอบคลุมเ เขดด้องห้ามที่มีคุกทั้งหมดของคุกโลหิดอีกด้วย
บนใบหน้าที่เด็มไปด้วยความกังวลของเยาเยี่ยกล่าวกับมู่เฉียนซีว่า “นายท่าน ข้าเคยได้ยินเรื่องเทศกาลปีศาจโลหิดล่าเหยื่อมาก่อน แด่คราวนี้มันรุนแรงยิ่งกว่าที่
