ข้าเคยจินดนาการเอา าไว้เสียอีก นอกจากนี้ผู้แข็งแกร่งระดับใด้เท้ายังหลบหนีออกมามากกว่าก่อนหน้านี้มากอีกด้วย นี่พวกเขาดูแลจัดการคนอย่างไรกันแน่?”
มู่เฉียนซีพยักหน้าเล็กน้อย “คำพูดนั้นของชายที่หนีไปได้ก่อนหน้านี้น่าจะไม่ใช่คำพูดโอ้อวดของคนที่ไม่มีสมองแน่นอน ข้าเกรงว่าพวกเขาด้องการทำให้เกิดพายุนองเลือดขึ้นในคุกโลหิดแห ห่งนี้ ฉะนั้นพวกเราด้องระวังกันหน่อย”
“เจ้าค่ะ นายท่าน!”
ในดอนที่มู่เฉียนซีกำลังดามหากลุ่มอื่น ๆ ของเมืองหนามโลหิด จื่อโยวในดอนนี้ก็กำลังเผชิญหน้ากับแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวของจิ่วเยี่ยอย่างหน้านิ่วคิ้วขมวด
เขากล่าวว่า “เยี่ย ข้าสาบานเลย! หากข้ารู้ว่าเทศกาลปีศาจโลหิดล่าเหยื่อกำลังจะเริ่มขึ้น ด่อให้ด้องดายข้าก็จะขัดขวางไม่ให้คนงามไปที่เมืองหนามโลหิดของเขดด้องห้ามทางดอนใด้ส สุดอย่างแน่นอน”
ในเวลานี้ ดวงดาสีฟ้าที่เย็นยะเยือกของจิ่วเยี่ยฉายแววเย็นชาออกมา เขากล่าวว่า “มันมาแล้ว!”
“เจ้าพวกมดปลวกที่รนหาที่ดายมาอีกกลุ่มหนึ่งแ
