มีลูกน้องเป็นนักปรุงยามากเท่าไรอย ยู่แล้ว” เรื่องนี้ มู่เฉียนซีไม่ได้ดื้อดึงที่จะโต้เถียงกับพืชศักดิ์สิทธิ์อีกต่อไป
เขากล่าวถามว่า “เจ้ายังมียาเหล่านั้นอยู่อีกกี่ขวด?”
แม้ว่ายานี้จะรักษาตามอาการมากกว่ารักษาที่ต้นเหตุ แต่มันก็เป็นยาที่ดีที่สุดเท่าที่เขาเคยใช้มาตลอดหลายปีนี้เลย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “หลังจากที่หอหมอปีศาจเปิดกิจการแล้ว ข้าจะขายยานี้ที่หอหมอปีศาจในเมืองเหลียนของพวกเจ้าแน่นอน เจ้าเมืองของเมืองเหลียนไม่ใช่คนที่ขาดเงิน ฉะนั้นจะต้องซื้อได้ อยู่แล้ว”
“ข้าอยากจะได้ตอนนี้!” ยาเพียงขวดเดียวไม่เพียงพอที่จะฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของเขาได้หรอก
มุมปากของมู่เฉียนซียกโค้งขึ้นมาเล็กน้อย “หากต้องการตอนนี้แล้วละก็ ยาขวดหนึ่ง ข้าต้องการแลกกับเม็ดบัวของเจ้าหนึ่งเม็ด”
พวกของเฉี่ยอี้เบิกตากว้างด้วยความตื่นตกใจ หากพวกเขามองไม่ผิดแล้วละก็ ยาที่ท่านเจ้าเมืองมอบให้กับเจ้าเมืองของเมืองเหลียน ก็คือเครื่องดื่มที่พวกเขามักจะดื่มกันอยู่เป็นปก กติ
