อย่างมาก และลูกน้องระดับใต้เท้าของเขาก็ไม่มีเวลาที่จะโจมตีหนุ่มน้อยที่อยู่ตรงหน้าผู้นั้นกลับเลยแม้แต่น้อย
สิ่งนี้ทำให้เขาได้ทราบว่า ก่อนหน้านี้เขาเพียงแค่คิดเพ้อเจ้อไปเท่านั้น
นี่ต้องไม่ใช่ความสามารถระดับใต้เท้าที่มาจากยาปลอมตัวที่ทรงพลังอย่างแน่นอน แต่มันคือความสามารถระดับใต้เท้าที่มีอยู่ในตัวของพวกเขาจริง ๆ อีกทั้งยังแข็งแกร่งยิ่งกว่าอีกด้วย
“หนี!”
เขากลัวตาย และไม่อยากถูกควักหัวใจให้ตายอย่างโหดเหี้ยมอีกด้วย
เขาต้องการที่จะใช้ความเร็วสูงสุดของตนเองในการหลบหนี แต่ทว่าบริเวณโดยรอบกลับมีหนามอันแหลมคมจำนวนนับไม่ถ้วนปรากฏออกมา และได้ขังเขาเอาไว้ในกรงหนามแห่งนั้น
“อ๊ากกก!” ทุกย่างก้าวของเขา ต่างก็ได้รับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส
เฉี่ยซื่อหยิบเอาหัวใจของใต้เท้าคนนั้นออกมาพลางกล่าวว่า “เขาต้องตายก็เพราะเจ้า หากว่าเจ้ายอมเชื่อฟัง และไม่สงสัยในคำพูดของเจ้านายของข้า เขาก็จะไม่ต้องตาย! ในเมื่อเจ้าเป็ นคนทำร้ายจนเขาต้องตาย! เช่นนั้นข้าก็จะมอบหัวใจนี้ให้เจ้า แล้วเจ้าก็จงกินมันเข้าไปซะ!”
ดวงตาของเจ้าเมืองลู่เบิกกว้างด้วยความตกตะลึง
กินหัวใจ…
คนผู้นั้น
