แล้วไม่เพียงแต่ไม่ถูกหนามโลหิตเหล่านี้ฆ่าตาย แต่ดูเหมือนว่าจะมีความสามารถพอที่จะควบคุมเมืองหนามโลหิตได้อย่างแท้จริงอีกด้วย นะ…นี่มันจะน่า าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว นางทำมันได้อย่างไรกันแน่?
เมื่อพวกเขาคิดได้ว่าก่อนหน้านี้เคยต่อต้านเมืองที่วิปลาสอย่างเมืองหนามโลหิตมากแค่ไหน ก็อดที่จะอยากฆ่าตัวตายเสียให้ได้เลย
พวกเขาร้องตะโกนออกมาด้วยความเคารพ “คารวะท่านเจ้าเมือง!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ปล่อยคนเหล่านั้นออกมา”
“ขอรับ!” เฉี่ยอี้รับคำสั่งทันที
เฟี้ยว เฟี้ยว เฟี้ยว!
หลังจากนั้นคนทั้งหมดยี่สิบเจ็ดคนก็ถูกปล่อยออกมา และถูกโยนไปอยู่ตรงหน้าของมู่เฉียนซี
ต้ายเหยียนของเมืองเยว่ซางกับโม่อูของเมืองโม่ก่อนหน้านี้ก็อยู่ข้างในนั้นด้วย นี่ต้องการปล่อยพวกเขาออกมาฆ่าทีละคน หรือว่า…
มู่เฉียนซีหยิบกระดาษออกมาแผ่นแล้วแผ่นเล่า จากนั้นก็วางไว้ตรงหน้าพวกเขาพลางกล่าวว่า “หาข้อมูลของตนเองให้เจอ ค่อย ๆ ดูดี ๆ”
เมื่อพวกเขากวาดตาดูกระดาษแผ่นแล้วแผ่นเล่า ต่างก็ต้องตะลึงงันไปทันที เพราะข้างบนนั้นได้เขียนข้อมูลของพวกเขาทุกคนเอาไว้ นอกจากนี้ยังมีเรื่องตั้งแต่เข้ามาในเมืองหนามโลหิตทั
