ันนะ ขอเพียงพวกเขาไม่อ่อนแอเกินไป ก็สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ แล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “หากไปที่เมืองหนามโลหิต พวกเจ้ายังสามารถพยายามอย่างเต็มที่เพื่อควบคุมความเป็นความตายของตนเองได้ แต่หากพวกเจ้าไม่ไปแล้วละก็ เช่นนั้น ข้าจะให้เฉี่ยอี้หักคอพวกเจ้าทั้งหมดเดี๋ยวนี้เลย”
เฉี่ยอี้กล่าวว่า “ท่านเจ้าเมือง เฉี่ยอี้ยินดีรับใช้ท่านด้วยความยินดีเป็นอย่างยิ่ง”
พวกเขาเย็นวาบมาจากก้นบึ้งของหัวใจ และอดที่จะตัวสั่นเทาไม่ได้
“ขอรับ! พวกเราเลือกที่จะไปเมืองหนามโลหิตขอรับ”
คราวนี้ มู่เฉียนซีเองก็เตรียมตัวที่จะกลับไปยังเมืองหนามโลหิตด้วยเช่นกัน
นางได้รับเมืองที่เป็นของนางมาทั้งหมดและได้เลื่อนขั้นมาขั้นหนึ่งแล้วด้วย ซึ่งนางต้องการที่จะกลับไปจัดการเรื่องต่อไปแล้วเช่นกัน
“ฮะ! ข้า…ข้าก็ต้องไปด้วยอย่างนั้นหรือ!” เมื่อโม่อูได้ยินว่ามู่เฉียนซีก็ต้องการให้เขาไปที่เมืองหนามโลหิตด้วยเช่นกัน เขาก็ตกใจกลัวอย่างรุนแรง
“ฮื้ออออ! ท่านเจ้าเมือง ท่านก็เห็นว่าข้าเป็นคนเชื่อฟังขนาดนี้ ไว้ชีวิตข้าเถอะนะขอ
