ว่า “พี่สาว ต้องสง่างามเข้าไว้สิ! การแทนตนเองเช่นนี้มันจะดูเป็นหญิงแกร่งเกินไปแล้วนะ”
แววตาของเฉี่ยเอ้อร์เปลี่ยนเป็นอ่อนโยนขึ้นมาทันที นางมองไปที่เจ้าเมืองหานแล้วกล่าวว่า “เจ้า…พวกเจ้ายังเรียกผู้แข็งแกร่งระดับใต้เท้าคนอื่นมาอีกหรือไม่! พอดีว่าสาวน้อยอย่างข้าอยากจะรู้ว่าผู้แข็งแกร่งระดับใต้เท้าจะยอดเยี่ยมสักแค่ไหนกันน่ะ?”
ด้วยดวงตาที่หวานฉ่ำคู่นั้น เมื่อจ้องมองไปทางพวกเขาด้วยความอ่อนโยน มันก็ทำให้พวกเขาขนลุกขนพองขึ้นมาทันที
ล้อเล่นหรืออย่างไร พวกเขาเป็นเพียงเจ้าเมืองของเมืองเล็ก ๆ เท่านั้น อีกอย่างผู้แข็งแกร่งระดับใต้เท้าก็ไม่ใช่ว่าจะพบเห็นได้ทั่วไปเสียหน่อย ฉะนั้นจะจ้างมามากมายเช่นนั้นได้อย่างไรกัน?
พวกเขาคิดว่าเป็นเพราะคนผู้นั้นมีความสัมพันธ์เป็นญาติของท่านเจ้าเมืองหานถึงได้ยอมมาในคราวนี้ มิเช่นนั้นคนอื่นไม่มีทางเชิญมาได้แน่
แกรก!
มีเสียงก้องกังวานเสียงหนึ่งดังขึ้น
และสิ่งที่ทำให้ผู้คนต่างตื่นตกใจนั้นก็ไม่ใช่เรื่องที่ชายในชุดสีแดงผู้นั้นเลือดสาดกระเซ็น หรือมือถูกตัดออกเป็นสองท่อน แต่เป็นเพราะดาบของใต้เท้าผู้นั้นมีรอยแตกร้าวปรากฏขึ้นมาต่างหาก
สีหน้าของใต้เท้าผู้นั้นเผยความหวาดกลัวออกมา และในตอนที
