ก็แล้วแต่เจ้า ข้ายอมแพ้แล้ว!”
ผู้ที่เข้ายึดเมืองที่ไร้เจ้าเมือง ก็ย่อมต้องมีคนไม่น้อยที่เข้ามาท้าทายแน่นอนอยู่แล้ว และต้องเตรียมพร้อมที่จะถูกฆ่าอยู่เสมอ
แต่ทว่าการที่เขาต้องมาพ่ายแพ้ให้กับคนที่ยังไม่ถึงระดับเจ้าครองดินแดน มันจึงทำให้เขารู้สึกเสียใจมากจริง ๆ!
มู่เฉียนซีจ้องมองไปทางพวกเขาพลางกล่าวว่า “ข้าให้ทางเลือกกับพวกเจ้าอย่างหนึ่ง ประการแรกไปที่เมืองหนามโลหิต และใช้ชีวิตอยู่ในเมืองนั้นเสีย ประการที่สองถูกฆ่าที่นี่ทันที”
ถึงจะไปเมืองหนามโลหิตก็ต้องตาย แต่ไม่ไปก็ต้องตายทันทีอยู่ดี
ฉะนั้นพวกเขาย่อมเลือกอย่างหลังอยู่แล้ว เพราะไม่แน่ว่าบางทีอาจจะสามารถหนีไปได้ระหว่างทางก็เป็นได้
ฟิ้ว ฟิ้วว!
ลำแสงสีเงินจำนวนนับไม่ถ้วนส่องประกายวาบผ่านไป จากนั้นเข็มเงินเล่มเล็ก ๆ ก็ข่วนไปบนผิวหนังของพวกเขา ซึ่งมันก็ทำให้พวกเขาไม่มีเวลาที่จะหลบหลีกได้ทัน
“ข้าไม่ค่อยชอบทหารที่หนีทัพเท่าไรนัก ดังนั้นทางที่ดีที่สุดพวกเจ้าควรเชื่อฟังข้าและทำตามคำขอของข้าจะดีกว่า! มิเช่นนั้นพิษเหล่านั้นก็จะระเบิดออก และหลังจากนั้น หากพวกเจ้า าต้องตายอย่างน่าอนาถ ก็อย่าโทษว่าข
