ราวกับว่าเขาได้คิดที่จะละทิ้งคุกโลหิต และอยากที่จะอยู่สร้างเมืองด้วยกันกับนาง
แน่นอนว่านั่นคือเป้าหมายของเขา แต่เมื่อเห็นสายตาที่เย็นยะเยือกของจิ่วเยี่ย จื่อโยวจะกล้าพูดความในใจของตนเองออกมาได้อย่างไรล่ะ!
จื่อโยวกล่าวว่า “แน่นอนว่าต้องไม่ใช่อยู่แล้ว! ข้ารู้มาว่าทางด้านของคนงามเจอเรื่องที่ยากลำบาก ฉะนั้นเลยรีบมาเพื่อช่วยเหลือเจ้า”
“โอ้! เช่นนั้นก็ไปคุยกันที่จวนเจ้าเมืองกันเถอะ!” มู่เฉียนซีกล่าวกับเขา
ที่จื่อโยวมาในคราวนี้ก็เพื่อที่จะมาเติมเสบียงของมู่เฉียนซีให้เต็ม และแน่นอนว่าทั้งหมดนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือการมาตามท่านอ๋องของพวกเขากลับไปนั่นเอง
ทว่าก็มีเพียงแต่ต้องเอาใจคนงาม เขาถึงจะสามารถขอให้คนงามช่วยพูด และโน้มน้าวให้เยี่ยกลับไปอย่างเต็มใจได้!
เพราะอย่างไรเสียถึงจะมีเขาสิบคน ก็ไม่มีความสามารถพอที่จะลากเยี่ยกลับไปได้อยู่ดี
หลังจากนั้นในตอนที่จื่อโยวได้นำเอาเสบียงออกมา เฉี่ยอี้ก็รู้สึกเพียงแค่ว่า ‘เศรษฐีใหญ่’ ได้มาถึงแล้ว
นี่เขาจะใจกว้างเกินไปแล้ว นี่ก่อนหน้านี้พวกเขาต่อสู้กับคนร่ำรวยเช่นนี้อย่างนั้นหรือ โชคดีที่ไม่ต่อสู้จนเขาหนีไปเสียก่อน
จื่อโยวกล่าวว่า “ส่วนเรื่องของคน คนธรร
