ไม่ได้มีเจตนาฆ่า ฉะนั้นถึงจะเข้าเมืองมาก็ไม่ได้ก่อความวุ่นวายใด ๆ เลย
เฉี่ยอี้รู้สึกว่าเขาควรจะไปรายงานเจ้าเมืองของพวกเขาโดยเร็ว เพื่อหลีกเลี่ยงการกระทำที่บุ่มบ่ามของพวกเขาเอง และไปยั่วยุคนที่ไม่ควรจะเข้าไปยั่วยุเข้า
ส่วนมู่เฉียนซีที่เพิ่งจะจัดการยาน้ำที่กลั่นออกมาใหม่เหล่านั้นเสร็จ ก็ได้ยินเสียงเคาะประตูของใครบางคน
“ใครน่ะ?” มู่เฉียนซีเปิดประตูออก หลังจากนั้นก็คนพบร่างของคนที่คุ้นเคยเป็นอย่างมากคนหนึ่งยืนอยู่
ปึก!
และนางก็ถูกดึงเข้าไปกอดไว้ในอ้อมแขนที่คุ้นเคยนั้น
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “จิ่วเยี่ย เจ้ามาแล้วหรือ ยินดีต้อนรับเจ้าสู่เมืองของข้านะ”
และในตอนที่เฉี่ยอี้มาถึง ก็ค้นพบว่าท่านเจ้าเมืองของพวกเขาถูกมนุษย์คนหนึ่งจับตัวเอาไว้
เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าเขากำลังมุ่งหน้าไปที่หอหมอปีศาจ แล้วเหตุใดเขาถึงมาโผล่ที่จวนท่านเจ้าเมืองได้กันล่ะ?
“ปล่อยท่านเจ้าเมืองของพวกเราเดี๋ยวนี้นะ!” เฉี่ยอี้กล่าวอย่างร้อนรน
จะปล่อยให้ท่านเจ้าเมืองเป็นอะไรไม่ได้เด็ดขาด พวกเขาไม่อยากมีคืนวันที่ต้องหิวโหยอีกต่อไปแล้ว แม้ว่าจะต้องเสี่ยงชีวิตก็จะต้องปกป้องท่านเจ้าเมืองให้ปลอดภัยให้ได้
แต่ผลปรากฏว่าเขาถูกเมินเฉยไปอย่างสมบูรณ์
