มู่เฉียนซีหยิบที่เหลืออีกหกชุดออกมามอบให้พวกเขาพลางกล่าวว่า “ทางเข้าอื่นอีกหกทาง พวกเจ้าเอายาเหล่านี้ไปเทเถอะ!”
“ต่อไป พวกเราไปพื้นที่ของระดับสองดาวกันเถอะ!”
หลังจากที่ไประดับสองดาวเสร็จแล้วก็ไประดับสามดาว สุดท้ายก็ไปที่ระดับหกดาว
หนามโลหิตทั้งหมดล้วนดีใจอย่างบ้าคลั่ง เนื่องจากพวกมันหิ้วท้องหิวมาเนิ่นนาน จึงทำให้นี่ก็เป็นครั้งแรกที่มันสัมผัสได้ถึงความรู้สึกอิ่ม และมันก็มีความสุขมากเลยจริง ๆ
นอกจากนี้พวกมันยังรู้สึกว่าความแข็งแกร่งของพวกมันเพิ่มขึ้นมาไม่น้อยเลย ยิ่งอยู่ในระดับต่ำมากเท่าไรก็ยิ่งรู้สึกชัดเจนมากขึ้นเท่านั้น
คาดไม่ถึงเลยว่าหนามโลหิตที่มีอายุไม่ต่างจากเฉี่ยอี้มากเท่าไรนัก พวกมันก็เริ่มรู้สึกแล้วว่ากำลังจะบรรลุเป็นพืชกลายพันธุ์ระดับเจ็ดดาวเช่นกัน
นี่ไม่ใช่ภาพลวงตา มันคือเรื่องจริงอย่างนั้นหรือ?
ยาน้ำของท่านเจ้าเมือง จะแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!
ทุกคนล้วนได้รับอาหารที่อร่อยกันไปหมดแล้ว แต่พวกของเฉี่ยอี้ทั้งสามตนในตอนนี้กำลังมองไปทางมู่เฉียนซีอย่างน่าสงสารเป็นอย่างมาก พลางกล่าวว่า “ท่านเจ้าเมือง ท่าน…ท่านคงจะไม่ ได้ลืมพวกเราหรอกใช่หรือไ
