ม่ขอรับ!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “จะลืมพวกเจ้าไปได้อย่างไร? ลองนี่ดูสิ”
มู่เฉียนซีโยนขวดยาหลายขวดไปให้กับพวกเขาทั้งสามคน
เฉี่ยอี้กล่าวว่า “นี่คือยาลูกกลอนของมนุษย์นี่”
เขาเคยลองมาก่อนหน้านี้ ซึ่งมันก็มีรสชาติที่แย่มาก!
แต่นี่คือสิ่งที่ท่านเจ้าเมืองมอบให้พวกเขา ฉะนั้นพวกเขาจึงตัดสินใจที่จะลอง ทันใดนั้นพวกเขาก็กลืนมันเข้าไปในคำเดียว!
“อ๊ากกก! หวานมาก! อร่อยมาก อร่อยมากเหลือเกิน”
พวกเขาเคี้ยวยาลูกกลอนเหล่านั้นจนดังแจ๊บ ๆ มันไม่เพียงแต่อร่อยเท่านั้น แต่มันยังมีประโยชน์ต่อการฝึกฝนของพวกเขามากอีกด้วย
พวกเขาดูถูกนักปรุงยามนุษย์มากมาโดยตลอด แต่ตอนนี้พวกเขาได้ยกย่องให้มู่เฉียนซีกลายเป็นเทพเจ้าแห่งการกลั่นยาไปแล้ว
พวกเขาแทบทนไม่ไหวที่จะบอกผู้คนทั่วทั้งโลกว่า เจ้าเมืองของพวกเขาเป็นนักปรุงยาที่แข็งแกร่งที่สุดในแดนนรกแล้ว และนักปรุงยาคนอื่นก็เป็นได้เพียงแค่ขยะเท่านั้น!
พวกเขาจะต้องช่วยท่านเจ้าเมืองสร้างหอหมอปีศาจเป็นอย่างดีแน่ และแน่นอนว่าพวกเขาจะต้องทำให้ชื่อหมอปีศาจของท่านเจ้าเมือง โด่งดังไปทั่วทั้งคุกโลหิต จนทำให้คนอื่น ๆ ต้องเคารพบู ชานาง
ซึ่งตอนนี้พวกของ
